Ο Αγώνας για τη Λευτεριά

Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ευλογεί τη σημαία της επανάστασης. Πίνακας του Θεόδωρου Βρυζάκη του 1865 με θέμα τον θρύλο της Αγίας Λαύρας που σηματοδοτεί την έναρξη του Αγώνα.

Συνάδελφοι

Η 25η Μαρτίου είναι μια ιστορική ημέρα που μας καλεί να αναλογιστούμε τη δύναμη της ενότητας, της αντίστασης, της θυσίας και του συλλογικού αγώνα για τις αξίες που δεν διαπραγματεύονται.

Σήμερα, τιμούμε εκείνους που οραματίστηκαν και δε λύγισαν ποτέ. Εκείνους που, ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές, κράτησαν ζωντανή την πίστη και την ελπίδα για ελευθερία.

Όλες και όλοι εμείς, οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι της πιο ιστορικής εταιρείας της χώρας, αναγνωρίζουμε τη δύναμη που έχει η συλλογικότητα και ο αγώνας και το αποδεικνύουμε στην πράξη. Με το ίδιο πνεύμα ενότητας και ευθύνης, συνεχίζουμε να στεκόμαστε απέναντι στις προκλήσεις, διεκδικώντας αδιάκοπα με αλληλεγγύη ένα καλύτερο αύριο.

Η ιστορία μας διδάσκει. Δεν είναι απλώς παρελθόν – είναι παρακαταθήκη και οδηγός για το μέλλον.

Ζήτω η Ελλάδα!

Χρόνια πολλά!.

Η Πρόεδρος της Π.Ο.Σ.Τ.

Βάνια Ανδρέου

 

“Η Ελλάς ευγνωμονούσα”, είναι πίνακας του Θεόδωρου Βρυζάκη του 1858. Αποτελεί μια αλληγορία, στην οποία, η ελευθερωμένη πλέον Ελλάδα, λυσίκομη, δαφνοστεφής, με μακρύ λευκό αρχαιοπρεπές ένδυμα, ανυπόδητη, συνάγει υπό τη σκέπη της ανεξαιρέτως τα φυσικά και πνευματικά τέκνα της που προετοίμασαν και υπηρέτησαν την Επανάσταση – από τον Κοραή, τον Ρήγα, τον Μιχαήλ Βόδα Σούτζο και τους Υψηλάντηδες έως την Μπουμπουλίνα, τον Μιαούλη, τον Παπαφλέσσα, τον Καραϊσκάκη, τον Κολοκοτρώνη, τον Μαυροκορδάτο, τον Καποδίστρια και τον Λόρδο Byron. Γαλήνια και σοβαρή, η Ελλάδα κλίνει την κεφαλή, τανύζει τα χέρια και τους αποτίει την οφειλόμενη ευγνώμονα τιμή. Είναι αληθινό μνημείο εθνικής ομόνοιας. Συμπυκνώνει, ασφαλώς, την έννοια της Παλιγγενεσίας, μία έννοια καθοριστική, με την πατρίδα να παριστάνεται ως την αρχαία Ελλάδα που αναγεννάται ως νέα χάρη στην Επανάσταση του 1821 που τη λύτρωσε από τα μακραίωνα δεσμά.